NADMIERNA potliwość

2020-08-25 09:22

Pocenie jest normalnym zjawiskiem fizjologicznym, pozwalającym utrzymać prawidłową temperaturę ciała i zapobiegającym przegrzaniu organizmu.

Choć pocenie się to naturalna reakcja ciała, u wielu osób przebiega zbyt intensywnie. Co robić, gdy pot stale przysparza nam nieprzyjemności?

Dobry antyperspirant lub bloker to nie jedyne sposoby walki z nadmiernym poceniem i jego konsekwencjami. Dostępnych jest wiele sposobów leczenia nadmiernej potliwości. Wybór leczenia powinien być dokonany przez specjalistę (lekarza) i zależy od nasilenia i lokalizacji nadpotliwości, a także od jej wpływu na życie towarzyskie i zawodowe pacjenta.

Wilgotne dłonie i zroszone czoło to znak, że organizm, poprzez pocenie, próbuje uporać się z upałem. Pot jest bowiem najważniejszy w naszym naturalnym systemem chłodzenia. Ludzkie ciało stale wytwarza ciepło, wiąże się to z procesami przemiany materii. Gdy np. na skutek upału lub wysiłku fizycznego jego temperatura znacznie wzrasta, organizm stara się bronić przed przegrzaniem, oddając ciepło otoczeniu.

Pot wydzielany jest przez gruczoły potowe za pomocą porów potowych, które zlokalizowane są w obrębie całej skóry. Najwięcej gruczołów potowych znajduje się w skórze dłoni i stóp oraz pach. Pocenie zależy między innymi od warunków klimatycznych, czynników hormonalnych, rodzaju spożywanych pokarmów oraz współistniejących schorzeń.


Nadmierne pocenie się utrudnia wykonywanie zwykłych, codziennych czynności i może być przyczyną kłopotliwych sytuacji w życiu zawodowym i towarzyskim, dlatego poniżej przedstawiamy kilka sposobów walki z nadpotliwością.

 

Leczenie zachowawcze:

Dezodoranty nie hamują wydzielania potu, ale ograniczają rozwój rozkładających go bakterii - likwidują tym samym przyczynę nieprzyjemnego zapachu.

Antyperspiranty natomiast zmniejszają wydzielanie potu. Zawierają związki chemiczne, które reagują z potem - tak powstaje substancja czopująca ujścia gruczołów potowych. Stosowanie antyperspirantów wykazuje wprawdzie szybkie działanie, lecz równie szybko przemijające, a dodatkowo może podrażniać skórę.

Blokery potu to silniejsza wersja antyperspirantów, których większość z nas używa raz, kilka razy w tygodniu. Silniejsza dlatego, że ma w swoim składzie większe stężenie soli aluminium (polska nazwa to hydrat chlorku glinu, chlorek aluminium : aluminum chloride lub aluminium chlorohydrate.

Leczenie farmakologiczne antycholinergikami istotnie ogranicza wydzielanie potu, lecz dawki leków konieczne do uzyskania zadowalających efektów w redukcji potliwości są tak wysokie, że wyzwalają cały szereg działań niepożądanych.

 

 

Techniki inwazyjne:

 

Sympatektomia to operacyjne przecięcie nerwów zaopatrujących gruczoły potowe danej okolicy ciała. Leczenie nadmiernej potliwości za pomocą sympatektomii przeprowadza się tylko wtedy, gdy zawiodą inne, mniej inwazyjne metody walki z nadpotliwością.

 


Toksyna botulinowa

Do zwalczania nadpotliwości stosuje się także botoks. Zabieg z użyciem toksyny botulinowej może całkowicie zlikwidować potliwość. Polega na punktowym ostrzykiwaniu niewielką ilością preparatu fragmentów ciała o zwiększonej potliwości (dołów pachowych, dłoni i stóp).

 

Jakie są efekty pozabiegowe?

Efekty zabiegu pojawiają się po kilkunastu dniach, a jego działanie utrzymuje się kilka miesięcy. Preparat podawany jest w postaci injekcji. Blokuje działanie nerwów dochodzących do gruczołów wydzielniczych, a tym samym zapobiega wydzielaniu się potu.

 

Czy zabieg jest bolesny?

W leczeniu nadpotliwości pach, ból w trakcie zabiegu jest niewielki. Na życzenie pacjenta czasami stosuje się znieczulenie miejscowe przy użyciu maści. Natomiast w przypadku leczenia nadpotliwości dłoni i stóp, ze względu na bolesność, stosuje się krótkotrwałe znieczulenie anestezjologiczne.


Jakie są przeciwskazania do wykonania zabiegu?

BEZWGLĘDNE:

zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (miastenia gravis, zespół Lamberta Eatona)

nadwrażliwość na składniki preparatu (albuminy ludzkie)

stosowanie następujących leków lub okres do 1 tygodnia od ich odstawienia: aminoglikozydy (streptomycyna, gentamycyna, amikacyna, kanamycyna itp.); aminochinolony (chlorochina, hydroksychlorochina); D-penicylamina (Cuprenil); cyklosporyna; tubokuraryna, pankuronium, galamina; sukcynylocholina; linkomycyna, tetracyklina, polimyksyna

miejscowe infekcje skóry

ciąża, okres laktacji


WZGLĘDNE:

zaburzenia krzepnięcia

stosowanie leków antykoagulacyjnych (np. aspiryna)

 

Czy zabieg jest bezpieczny?

Preparaty toksyny botulinowej są stosowane od ponad 20 lat w wielu jednostkach chorobowych. Na podstawie licznych badań i doświadczeń wielu ośrodków, można stwierdzić, że używanie tej substancji jest bezpieczne i skuteczne. Preparat działa wyłącznie czasowo i lokalnie, a jego minimalne dawki nie mają żadnego działania ogólnoustrojowego. Ważne jest również, że powtarzalność zabiegu nie skutkuje toksycznością w wyniku sumowania dawek preparatu w organizmie.

 

 

  • Dodaj link do:
  • facebook.com